Gmina Repki

Współrzędne: 52°23'9,9" N 22°23'7,1" E

Gmina Repki to gmina wiejska w województwie mazowieckim, w powiecie sokołowskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie siedleckim. Siedziba gminy to Repki. Gminę na obszarze 168 km kwadratowych zamieszkuje ok. 5,8 tys osób. 80 procent powierzchni gminy stanowią użytki rolne, a 15 procent użytki leśne. Gmina stanowi 14,92% powierzchni powiatu. Liczba mieszkańców gminy na koniec roku 2008 r. wynosiła 5 965.
Sołectwa: Baczki, Bohy, Borychów, Czaple-Andrelewicze, Czaple-Kolonia, Gałki, Jasień, Józin, Kamianka, Kanabród, Karskie, Kobylany Górne, Kobylany-Skorupki, Liszki, Mołomotki, Mołomotki-Dwór, Ostrowiec, Ostrówek, Remiszew Duży, Remiszew Mały, Repki, Rogów, Rudniki, Sawice-Bronisze, Sawice-Dwór, Sawice-Wieś, Skorupki, Skrzeszew, Skrzeszew E, Skwierczyn-Dwór, Skwierczyn-Wieś, Smuniew, Szkopy, Wasilew Skrzeszewski, Wasilew Szlachecki, Wierzbice Górne, Wyrozęby-Konaty, Wyrozęby-Podawce, Włodki, Zawady, Żółkwy.
Miejscowość bez statusu sołectwa: Bałki.
Sąsiednie gminy: Bielany, Drohiczyn, Jabłonna Lacka, Korczew, Paprotnia, Sabnie, Sokołów Podlaski.
Ochrona zdrowia i opieka społeczna
Na terenie gminy Repki znajdują się 2 ośrodki zdrowia, 1 zakład opiekuńczo-leczniczy, 1 hospicjum, 2 punkty apteczne, 1 gabinet stomatologiczny oraz Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Repkach. Zadania z zakresu lecznictwa szpitalnego i klinicznego oraz usług pogotowia ratunkowego realizowane są w Sokołowie Podlaskim.
Oświata
  • Zespół szkół w Repkach (Gimnazjum, Szkoła Pdstawowa, Przedszkole)
  • Zespół Szkół w Skrzeszewie (Gimnazjum, Szkoła Pdstawowa, Przedszkole)
  • Szkoła Pdstawowa w Wyrozębach
Kultura
Na terenie gminy znajduje się biblioteka publiczna w Repkach z dwiema filiami (w Skrzeszewie i Wyrozębach). W Repkach funkcjonuje Gminny Ośrodek Kultury którego działania kierowane są do wszystkich grup społecznych dzieci, młodzieży, jak i dorosłych.
Sport Gminną infrastrukturę sportową stanowią:
  • sala sportowa w Wyrozębach 24m-12m
  • sala sportowa w Skrzeszewie 24m-12m
  • sala sportowa w Repkach - mała sala gimnastyczna 16m x 8 m
  • boisko pełnowymiarowe z bieżnią lekkoatletyczną w Wyrozębach
  • boisko wielofunkcyjne Skrzeszewie
  • w Wyrozębach asfaltowe boiska do piłki siatkowej i koszykowej
  • trawiaste boisko do piłki nożnej w Rogowie
  • duże boisko do piłki nożnej w Kamiance
  • kompleks dwóch boisk sportowych wybudowany w ramach programu "Moje Boisko-Orlik 2012" przy Szkole Podstawowej w Repkach
  • hala sportowa przy Gimnazjum w Repkach o wymiarach 36x21m z zapleczem

Urząd Gminy, 08-307 Repki, ul. Parkowa 7, tel. 25 787-50-02, faks 25 787-50-66, 787-50-23
Strona internetowa gminy

Historia

W starożytności, w pierwszych wiekach naszej ery, w tzw. okresie wpływów rzymskich, cały obszar stanowił jednolitą prowincję kulturową. Występowała tutaj archeologiczna kultura przeworska i jej regionalne formy.
We wczesnym średniowieczu osadnikami na tych terenach były ludy kultury kurhanów ciałopalnych. Reliktem tego osadnictwa jest cmentarzysko ciałopalne, kurhanowe w Rogowie nazywane do dzisiaj "tureckimi mogiłami".
Od IX aż po połowę XI wieku rozwijało się tu osadnictwo mazowieckie postępujące przede wszystkim wzdłuż ważnego szlaku lądowego Warszawa - Drohiczyn. W XI wieku rozpoczęła się również kolonizacja ruska, idąca głównie wzdłuż szlaku wodnego, jakim była rzeka Bug. Z tego czasu pochodzi grodzisko w miejscowości Włodki datowane na XI - XII w . Jest to grodzisko pierścieniowate, o wymiarach 190 x 120m, otoczone fosą szerokości 12 m. Wysokość wału wynosi od 2,5 m do 4 m.
Do 1323 roku Podlasie należało do Rusi, a następnie wchodziło w skład Wielkiego Księstwa Litewskiego. W tym czasie rozwinęło się osadnictwo, zarówno mazowieckie, jak i ruskie. Powstało wiele parafii i miast, do najwcześniejszych erekcji parafialnych zalicza się Wyrozęby - 1438 r., Skrzeszew - 1446 r.
Na podstawie uchwały Sejmu w Lublinie w 1569r. Podlaskie weszło w skład korony. Wówczas zakończył się drugi proces kształtowania granic Podlasia, które przetrwały w zasadzie do rozbiorów Polski. Po trzecim rozbiorze obszar całej obecnej gminy Repki znalazł się pod zaborem austriackim. W okresie Księstwa Warszawskiego należał do departamentu siedleckiego, siedleckiego od 1815 roku do odzyskanej niepodległości wchodził w skład województwa podlaskiego, później kolejno guberni podlaskiej, siedleckiej i lubelskiej. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku teren gminy znalazł się w województwie warszawskim. Po II wojnie światowej powrócono do podziału z 1939 roku. W wyniku nowego podziału w 1957 roku gmina Repki znalazła się w województwie siedleckim, a obecnie od 1.01.1990 roku w województwie mazowieckim.

Atrakcje okolicy


Istniał w Repkach dwór, zbudowany na przełomie XVIII i XIX wieku dla Kuczyńskich lub Szydłowskich i rozbudowany ok. połowy XIX wieku według projektu arch. Franciszka Jaszczołda dla Doria Dernałowiczów. Z dawnego założenia pozostał parku urządzony w 1 połowie XIX w. oraz większa część zabudowań folwarcznych.
Żona Tadeusza Dori Dernałowicza, Ewa Szydłowska herbu Lubicz, córka Adama z Patrykoz, starosty mielnickiego i Wiktorii z Kuczyńskich, spokrewniona z rodziną Grabowskich, wniosła dobra Repki w posagu, a zmarła ok. 1839 r.
W 1862 r. po śmierci Tadeusza Dori Dernałowicza, Repki przeszły na Ewę Dernałowicz, która wyszła za mąż w 1863 r. za Seweryna Dorię Dernałowicza, zmarłego w 1924 r. i pochowanego w Wyrozębach. Po jego śmierci Repki odziedziczył jego syn Stanisław.
Stanisław Doria Dernałowicz zawarł związek małżeński z Marią Doria Dernałowicz z Rochinia, zm. w 1965 r. i pochowaną w Wyrozębach. Z małżeństwa tego urodziło się dwóch synów Tadeusz i Jerzy. Tadeusz, ożeniony z Anną, księżną Lubomirską, zm. w 1959 r. w Krakowie i pochowany w Wyrozębach. Później właścicielem Repek była córka Tadeusza, Jolanta. Jerzy Doria Dernałowicz poległ we Francji w 1940 r. w bitwie pod Lagarde i został pochowany w Wyrozębach. W historii rodziny, na podkreślenie zasługuje fakt chowania zmarłych na rodzinnej ziemi. Członkowie rodu, choć zmarli w różnych częściach kraju czy nawet Europy, znajdowali miejsce wiecznego spoczynku na swojej ziemi.

Park w Repkach założony został na wieloboku zbliżonym do prostokąta. Łączył w swej kompozycji układ regularny ze swobodnym. Posiadał aleję główną wiodącą do dworu oraz kilka innych alejek bocznych prowadzących w różnych kierunkach. Do ważnych elementów kompozycyjnych parku należą stawy w północnej części założenia. Na terenie parku rosną interesujące okazy drzew, których wiek można określić na ponad 150 lat. Występują tu m.in.: dąb szypułkowy, jesion wyniosły, klon zwyczajny i jawor, wiąz szypułkowy, lipa drobnolistna i szerokolistna, kasztanowiec, brzoza, a z drzew iglastych: modrzew, sosna zwyczajna, sosna wejmutka, świerk. Oprócz alei jesionowej, kilkadziesiąt innych drzew zostało uznanych za pomniki przyrody, m.in. modrzewie, sosny pospolite, lipy drobnolistne, jesiony wyniosłe, dąb szypułkowy, świerk pospolity.

Tuż za Repkami w kierunku Skrzeszewa znajduje się skrzyżowanie z drogą prowadzącą do odległych o 2 km Szkopów. Licznie zachowały się tu drewniane zabudowania zagrodowe konstrukcji zrębowej, zdobione ornamentami geometrycznymi i roślinnymi, przykryte dachami dwuspadowymi i naczółkowymi.
W południowej części wsi odkryto osadę z okresu wpływów rzymskich oraz ślady osadnictwa średniowiecznego.
W północno-wschodniej części wsi usytuowany jest kościół parafialny o zupełnie niespotykanej bryle. Dawniej cerkiew grecko-katolicka, obecnie kościół parafialny p.w. Trójcy Świętej. Pierwotna cerkiew erygowana 1644 r., staraniem Mieczysława Mleczko, starosty łosickiego. Obecny kościół wystawiony w 1818 r. kosztem Antoniego Ciołkowskiego. Od 1875 r. cerkiew prawosławna. Parafia rzymsko-katolicka od 1921 roku. Kościół reprezentuje styl klasycystyczny. Zwrócony prezbiterium na pn.-zach., murowany z cegły, otynkowany. Wzniesiony na planie owalnym. Prezbiterium wydzielone we wnętrzu, po jego bokach zakrystie na planie zbliżonym do trójkąta, nad którymi loże otwarte ku prezbiterium prostokątnymi oknami zamkniętymi odcinkowo. Nawa rozdzielona parą opilastrowanych filarów, części boczne otwarte do nawy dwiema parami półkoliście zamkniętych arkad. Od południa chór muzyczny murowany, wsparty na dwóch filarach z faliście wygiętą linią parapetu. Pod chórem wydzielona oszalowana kruchta. Strop płaski na profilowanym gzymsie. Zewnątrz ściany rozczłonkowane uproszczonymi pilastrami, okna półkoliste. Gzyms podokapowy profilowany. Od wschodu i południa wejścia prostokątne, ujęte kanelowanymi pilastrami oraz zwieńczone trójkątnymi szczycikami. Dach namiotowy kryty blachą. Wieżyczka na sygnaturkę, zwieńczona hełmem ostrosłupowym.
Obok kościoła usytuowana jest dzwonnica, wzniesiona po 1880 r. Wybudowana z cegły oraz kamieni polnych. Założona na planie kwadratu, jednoprzestrzenna z otworami zakończonymi odcinkowo. Nakryta dachem namiotowym o połaciach z blachy, zwieńczona krzyżem żelaznym.

Na wschodnim skraju miejscowości położony jest zespół dworski. Powstał około połowy XIX w. Usytuowany na niewielkim zboczu wzniesienia opadającego w kierunku północno-zachodnim. Zespół połączony jest ze wsią aleją wysadzaną klonami. Dwór został wzniesiony z drewna przy zastosowaniu konstrukcji wieńcowej i oszalowany. Założony na planie prostokąta, dwutraktowy, nakryty dachem dwuspadowym z naczółkami. Usytuowany w pobliżu dworu czworak, należy do obiektów unikatowych, ze względu na zastosowany budulec. Jego ściany wymurowane z dużych łupanych kamieni polnych, przypominają raczej budynek gospodarczy niż mieszkalny. W parku otaczającym dwór zachowało się wiele starodrzewia, w którym dominują: kasztanowce, klony, jesiony, olsze czarne i lipy. W całość założenia interesująco zostały wkomponowane cztery stawy o malowniczym kaskadowym układzie.
Więcej... REZERWAT "ŚNIEŻYCZKI" Pomiędzy pierwszą przecznicą leśną odległą o 230 m od początku lasu od strony północno-zachodniej, a kolejną usytuowaną 430 m dalej, po lewej - północnej stronie, w odległości 400 m od drogi do Repek, rozpościera się w kierunku północno-wschodnim rezerwat florystyczny "Śnieżyczki", stanowiący wielką osobliwość przyrodniczą. Rezerwat florystyczny "Śnieżyczki" o powierzchni 25 ha, obejmuje teren łanowego występowania ginącego gatunku chronionego - śnieżyczki przebiśnieg. Jest ona niewielką rośliną cebulkową o dwóch liściach odziomkowych i białych kwiatach. Kwitnie bardzo wcześnie (luty-kwiecień), a jej kwiaty często przebijają się przez leżący jeszcze śnieg. Innymi rzadkimi gatunkami rezerwatu są: turzyca leśna, jaskier kaszubski i czartwa drobna. Śnieżyczka przebiśnieg należy do roślin, których centrum występowania znajduje się w Karpatach oraz na południu Polski. Im dalej na północ, tym rzadziej występuje. Dlatego też tak bogate stanowisko w gminie Repki jest dużą ciekawostką florystyczną.

Na terenie Gminy Repki znajduje się wiele obiektów zabytkowych:

  • Karskie - Zespół dworski - dwór i park; Dwór drewniany zbudowany zapewne pod koniec XVIII wieku. Według tradycji była to pierwotnie karczma, przeniesiona w 1912 roku z Brzozowa przez Głogowskich Głogowskich przebudowana gruntownie na dwór. Jest to budynek parterowy z mieszkalnym poddaszem. Od frontu posiada ganek o czterech kolumnach toskańskich, do ogrodu dobudowany taras i balkon w drugiej kondygnacji. Nakryty jest dachem łamanym z półszczytamii wystawkami.
    W okresie międzywojennym właścicielem dworu był Seweryn Głogowski, który prowadził bogate życie towarzyskie, m.in. w altanie ogrodowej występował Mieczysław Fogg. Wokół dworu rozciąga się park, w którym na uwagę zasługuje aleja świerkowa prowadząca przez całość założenia. Najstarsze drzewa to lipy rosnące wzdłuż wschodniej granicy parku, ich wiek określić można na dwieście lat. Do osobliwości parku należą drzewa pomnikowe, jak brzoza brodawkowa, lipa srebrzysta, klon jawor - odmiana purpurowa.
  • Mołotki - zniszczony murowany dwór;
    Dwór został zbudowany około pol. XIX wieku dla Kobylińskich, w rękach których było do 1945r. Wybudowany w stylu klasycystycznym, zwrócony frontem na południe. Murowany z cegły, tynkowany, na narożach boniowany poddaszem oraz nowszymi przybudówkami od wschodu i zachodu. Pod całością piwnice murowane z kamienia polnego, sklepione kolebkowo. Założony na planie prostokąta, siedmioosiowy. Od frontu portyk o czterech kolumnach toskańskich loggą w górnej kondygnacji. Układ wewnątrz dwukratowy, przebudowany. W elewacji PN. dwuosiowa wystawka zwieńczona trójkątnym szczytem. Dach dwuspadowy kryty blachą. Otoczenie dworu park o układzie swobodnym z około połowy wieku XIX, z obszerną polaną od północy, kręgiem lip, kasztanowa aleją dojazdową oraz spiętrzonymi w północno - wschodniej części.
  • Park z aleją dojazdową w Repkach.
    Najobszerniejszym założeniem rezydencjonalnym jest zespół w Repkach. Istniał tu dwór zbudowany w XVIII/XIX wieku dla Kuczyńskich lub Szydłowskich i rozbudowany około połowy XIX wieku według projektu architekta Franciszka Jaszczołda dla Doria Dernałowiczów. Z dawnego założenia pozostał park urządzony w 1 połowie XIX wieku. Park w Repkach założony został na wieloboku zbliżonym do prostokąta. Łączył w swojej kompozycji układ regularny ze swobodnym. Posiadał aleje główną wiodącą do dworu od wschodu oraz kilka innych alei bocznych prowadzących w różnych kierunkach. Ważnym elementem kompozycyjnym parku są również stawy w północnej części założenia. Na terenie parku rosną interesujące okazy drzew, których wiek można określić na ponad 150 lat. W parku występują takie gatunki drzew jak: dąb szypułkowały, lipa drobnolistna, sasna wejmutka, świerk. Wiele z drzew zostało uznanych za pomniki przyrody.
  • Zespół d. Cerkwii Kościół i dzwonnica w Rogowie;
    Cechy budownictwa cerkiewnego posiada dawna cerkiew grecko - katolicka, obecnie kościół parafialny p. w św. Anny w Rogowie. Wzniesiona w 1815 roku kosztem Adama Szydłowskiego starosty mielnickiego. Parafia Erygowana 1546r. staraniem Anny z Druckich - Lubeckich Syrpuć - Ościkowskiej. Prawosławna od 1875r. Rzymsko - katolicka od 1918r. zwrócona prezbiterium na północ drewniana, konstrukcji zrębowej, oszalowana. Korpus nawowy prostokątny, rozdzielony dwiema parami słupów prezbiterium węższe zamknięte prosto, z kruchtą i zakrystią po bokach, na których są loże. Od południa chór muzyczny na dwóch słupach. Sklepienia nawy, przy prezbiterium przechodzące w pozorną kopułę ośmiopołaciową, z ośmioboczną przeszkloną latarnią. Nawy boczne kryte stropem. Dach dwuspadowy, kryty blachą. Latarnia zwieńczona hełmem ostrosłupowym blaszanym. W zachodnim narożniku cmentarza przykościelnego znajduje się dzwonnica, wzniesiona ok. 1815r. Drewniana, konstrukcji słupowej, oszalowana. Czworoboczna, w górnej części kondygnacji przeźrocza w ozdobnie wyciętych obramowaniach. Dach namiotowy, kryty blachą, z krzyżem żelaznym w zwieńczeniu. W skład zespołu ponadto wchodzi: dawna popówka wymurowana z cegły ok. 1890 r. przeznaczona na szkołę w 1920r. oraz drewniana plebania wybudowana w 1920r.
  • Kościół w Sawicach;
    Niewielki kościół, malowniczo położony na skarpie lokalnej wyniosłości terenu, znajduje się w Sawicach. Dawniej cerkiew grecko - katolicka, obecnie kościół parafialny p.w. św. Jerzego. Pierwotna parafia erygowana zapewne w 1544r. Kolejna drewniana cerkiew wzniesiona w 1738r. kosztem Franciszki z Jegierskich Jegierskich Jana Cieciszewskiego oraz Agnieszki z Cieciszewskich i Teofila Kossakowskiego. Rozbudowana i wystawiona na nowo w 1815r. kosztem Wiktorii z Kuczyńskich i Adama Szydłowskiego starosty mielnickiego. Parafia prawosławna od 1875r. rzymsko - katolicka od 1919 roku. Remontowana 1958 - 1959. orientowana. Drewniana, konstrukcji zrębowej, wzmocnionej lisicami, oszalowana. Nawa na rzucie prostokąta, z węższym prezbiterium zamkniętym prosto, z kruchtą i zakrystią po bokach, z lożami w górnej kondygnacji. Od zachodu chór muzyczny na dwóch słupach. Wnętrze przykryte stropem. W fasadzie szczyt o wykroju barokowym oraz portyk na dwóch murowanych kolumnach. Dach dwuspadowy, z połacią nad prezbiterium, kryty blachą. W narożniku południowo - zachodnim cmentarza przykościelnego, wybudowanego ok. 1930r. dzwonnicę. Wzniesiona z drewna z zastosowaniem konstrukcji słupowo - ramowej, oszalowana. Założona na planie kwadratu, jednoprzestrzennego. Bryła dwukondygnacyjna. Górna kondygnacja węższa z prostymi przeżroczami, nakryta dachem namiotowym o połaciach z blachy.
  • Kościół parafialny w Skrzeszewie;
    Najstarszym obiektem sakralnym na terenie gminy Repki jest kościół parafialny p.w św. Stanisława bpa w Skrzeszewie. Parafia wzmiankowa w 2 ćw. W XV. Ponownie erygowana w 1501r. Budowa obecnego kościoła rozpoczęta ok. 1705r. z fundacji Stanisława Godlewskiego stolnika burskiego, staraniem jego brata Jana Godlewskiego podkomorzego burskiego, ukończona w 1733r. Uszkodzony pocz. W XIX, odrestaurowany w 1837r. kosztem Franciszka Obniskiego posła na sejm: wówczas ukształtowanie fasady z portykiem. Odnowiony w 2 połowie Xix. I XXw. Barokowo - klasycystyczny. Orientowany. Murowany z cegły, tynkowany. Nawa prostokątna, czteroprzęsłowa, prezbiterium równej z nią szerokości, prostokątne, dwuprzęsłowe: po bokach wsch. Przęsła nawy kwadratowe kaplice pełniące role ramion transeptu: do kaplicy pn. przylega zakrystia i kruchta. Wewnątrz ściany nawy rozczłonkowane pilastrami toksańskimi, w nawie zdwojonymi,w kaplicach, w kaplicach parzystymi, dźwigającymi przełamujące się belkowanie. Sklepienie kolebkowate z lunetami na gurtach. Kaplice i prezbiterium otwarte do nawy wysokimi, półkościele zamkniętymi arkadami. Od zach. Chór muzyczny murowany, na szerokiej, półkościele zamkniętej arkadzie, ujętej po bokach parami pilstrów, z balustradą ze ślepych, spłaszczonych tralek. Zewnątrz ściany boczne rozczłonkowanie uproszczonymi pilastrami. Okna zamknięte łukiem odcinkowym, obustronnie rozglifione. Przed fasadą wydatny portyk o czterech kolumnach jońskich, zwieńczonych trójkątnym frontem z wieńcem i wstęgami w tympanonie oraz datą 1733. Nad wejściem tablica odnosząca się do odbudowy kościoła.
  • Kościół w Szkopach;
    Zupełnie niespotykaną bryłe posiada kościół w Szkopach. Dawniej cerkiew grecko - katolicka, obecnie kościół parafialny p.w. Trójcy św. Pierwotna cerkiew erygoana 1644r. staraniem Mieczysława Mleczko, starosty łosickiego. Obecna wystawiona w 1818r. kosztem Antoniego Ciołkowskiego. Od 1875r., prawosławna. Parafia rzymsko - katolicka od 1921 r. wnętrze restaurowane 1963r. Klasycystyczna. Zwrócona prezbiterium na pn. - zach. Murowana z cegły, tynkowana. Na planie elipsy. Prezbiterium wydzielone we wnętrzu, po jego bokach zakrystie na planie zbliżonym do trójkąta, nad którymi loże otwarte ku prezbiterium prostokątnymi oknami zamkniętymi odcinkowo. Ńawa rozdzielona parą opilastrowanych filarów, części boczne otwarte do nawy dwiema parami półkoliście zamkniętych arkad. Od południa chór muzyczny murowany, wsparty na dwóch filarach, w faliście wygiętą linią parapetu. Pod chórem wydzielona oszalowana kruchta. Strop płaski na profilowanym gzymsie. Okna półkoliste, drobno sprostowane. Zewnątrz ściany rozczłonkowane uproszczonymi plastrami. Gzyms podokapowy profilowany. Od wschodu i południa wejście prostokątne ujęte panelowymi pilastrami oraz zwieńczone trójkątnym szczycikiem. Od zachodu analogiczne obramienie ze ślepym otworem. Na osi prezbiterium wnęka o łuku koszowym. Dach wyokrąglony, kryty blachą. Wieżyczka ma sygnaturkę murowana, zwieńczona hełmem ostrosłupym.
  • Zespół kościoła tj. Kościół i dzwonnica w Wyrozębach - Podawcach;
    Liczny zespół obiektów towarzyszących kościołowi parafialnemu p.w. Trójcy Św. Znajduje się w Wyrozębach . Pierwotny kościół drewniany ufundowany w 1438r. przez Marcina, Piotra i Pawła a Wyrozębów: Kolejny wzniesiony w 1700r. kosztem Franciszka Korybut Woronieckiego i Joanny z Wyrozębskich. Budowę obecnego kościoła 1858-1866 wg projektu arch. Henryka Marconiego prowadził Ludwig Jabłoński budowniczy powiatu siedleckiego, kosztem Tadeusza Doria Dernałowicza. Konsekrowany 1865r. Neorenesansowy. Zwrócony prezbiterium na południe. Murowany z cegły, tynkowany. Dwuprzęsłowa nawa na rzucie prostokąta; prezbiterium wyższe zamknięte półkolistą absydą, po jego bokach zakrystia i składzik. Chór muzyczny, wsparty na dwóch kolumnach i dwóch półkolumnach toskańskich. Sklepienie w nawie i prezbiterium żaglaste, absyda przesklepiona konchowo. Zewnątrz ściany rozczłonkowane uproszczonymi pilastrami. Fasada parawanowa z szerokim ryzalitem zwieńczonym trójkątnym szczytem z okiem Opatrzności w tympanie. Po bokach szczytu czworoboczne wieżyczki przeprute otworami arkadowymi. Na osi wejście we wnęce arkadowej, ujętej parą kolumn i pilastrów toskańskich. Dachy dwuspadowe, kryte blachą. Obok kościoła znajdują się takie obiekty jak: dzwonnica, plebania, organistówka i szpital.
Zabytki ruchome chronione na miejscu znajdują się w:
  • Skrzeszewie - wyposażenie kościoła,
  • Skrzeszewie nagrobki na cmentarzu parafialnym Mateusza Tomczuka, Adasia Ochenkowskiego, Franciszka Bronikowskiego,
  • Sawicach - wyposażenie kościoła,
  • Wyrozębach - Podawcach wyposażenie kościoła.

Ponadto na terenie gminy znajduje się wiele zabytków archeologicznych m.in. grodzisko we Włodkach wpisanych do rejestru zabytków oraz obiektów nieruchomych ujętych w wojewódzkiej ewidencji. Ciekawą budowlą hydrotechniczną są cztery kaskadowo położone stawy rybne w Szkopach.

Gmina Repki posiada dobre warunki do rozwoju turystyki, agroturystyki, rekreacji i wypoczynku. Atrakcyjne walory przyrodniczo-krajobrazowe, bogactwo fauny i flory, czyste powietrze, oraz wody rzek, stwarzają niepowtarzalnie korzystne warunki do harmonijnego obcowania ludzi ze środowiskiem naturalnym. Na terenie Gminy Repki znajdują się rzeka Bug i jej dopływy Myśla, Grobelka, Czapelka i Zanioska, które stanową miejsce letniego wypoczynku okolicznych mieszkańców i osób przyjezdnych. Rzeka Bug posiada korzystne warunki do uprawiania sportów wodnych. Znaczna część terenów gminy leży na obszarze Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego. Tereny nadbużańskie objęte siecią obszary NATURA 2000. Piękne krajobrazy i czyste naturalne środowisko oraz 2600 ha lasów dają możliwości wypoczynku, grzybobrania, czy polowań. Na szczególną uwagę zasługują:

  • przełom rzeki Bug w okolicy Wasilewa,
  • rezerwat "Śnieżyczki",
  • park w Repkach
  • kaskadowo położone stawy rybne w Szkopach.


Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie

ul. Warszawska 51 lok. 7
17-312 Drohiczyn, woj. Podlaskie