Gmina Mielnik

Współrzędne: 52°19'47" N 23°02'30" E

Gmina Mielnik jest najbardziej na południe wysuniętą gminą województwa podlaskiego. Od wschodu graniczy  z Białorusią, zaś na południu z województwem  mazowieckim i lubelskim, naturalną granicę stanowi rzeka Bug.


Urząd gminy, 17-307 Mielnik, ul. Piaskowa 38, tel. 85 657-72-41; faks 85 657-71-21;
Strona internetowa Gminylub


Historia

Pierwsze wzmianki historyczne o Mielniku, jako grodzie zlokalizowanym przy dwóch  szlakach handlowych sięgają XI wieku. Miasto posiada bogatą przeszłość historyczną. Gród pełnił wiele znaczących funkcji regionalnych, państwowych, jak też międzynarodowych. Był etapową rezydencją monarszą goszczącą niejednokrotnie królów, był też miejscem ważnych zjazdów znanych z kart historii. Tutaj w ciągu stuleci  ścierały  się silnie na siebie oddziaływujące różne kierunki osadnictwa, kultury i tendencji rozwojowych. Dziś jeszcze na terenie Gminy możemy spotkać liczne zabytki, obiekty prehistoryczne warte obejrzenia, a świadczące o kilkusetniej przeszłości Mielnika. Wizytówkę stanowi "Góra Zamkowa" z ruinami XV-wiecznego kościoła zamkowego i urzekającą panoramą.
Dzisiejszy Mielnik jest przepiękną miejscowością położoną na prawym brzegu rzeki  Bug, na wysokości 130 m.n.p.m. Duża różnica poziomów sprawia, że konfiguracja terenu jest bardzo zróżnicowana. Zdrowy, subkontynentalny klimat, ukształtowanie terenu oraz duża lesistość umożliwiają rozwój klimatoterapii wielu schorzeń.  Stosunkowo mało zanieczyszczone środowisko Gminy, kwalifikuje ją do czołówki miejscowości wypoczynkowych w " Zielonych Płucach Polski". Dzięki znakomitym walorom klimatycznym i przyrodniczo-krajobrazowym jest doskonałym  miejscem turystycznym i wypoczynkowym, są tu wspaniałe miejsca na obozowiska i biwaki.
Więcej...

Atrakcje okolicy

Fascynująca przeszłość historyczna Mielnika powoduje, że jest on skarbnicą wielu ciekawych zabytków:

  • Grodzisko wczesnośredniowieczne z XI-XII w. na Górze Zamkowej,
  • ruiny gotyckiego kościoła p.w. Trójcy Świętej z XVI w.,
  • murowana plebania z XVIII w.,
  • murowany kościół p.w. Przemienienia Pańskiego z lat 1913-1920,
  • murowana cerkiew p.w. Matki Boskiej Przeczystej z 1825 r.,
  • drewniana cerkiew cmentarna p.w. Matki Boskiej Opiekuńczej  z około 1770r.,
  • murowana  bożnica  z I połowy XIX w., obecnie dom mieszkalny i galeria;
  • Kościół pw. św. Trójcy (ruina); Kościół wzniesiony został na przełomie XIV i XV wieku. Fragmenty ścian z czerwonej cegły na fundamentach kamiennych. Na ścianach widoczne pozostałości tynku wewnątrz i na zewnątrz. Konstrukcja zbudowana na planie prostokąta.
  • Mielnik, kościół p.w. świętej Trójcy (ruina); Dom zbudowany w II połowie XIX wieku - przylegający ścianą szczytową do młyna. Murowany z czerwonej cegły na zaprawie wapiennej. Posadowiony na wysokiej obetonowanej podmurówce. Naroża ujęte lizenami. Otwory zamknięte płasko. Okna z podokiennikami. W ścianie frontowej i dostępnej ścianie szczytowej z okiennicami. Ściany rozdzielone gzymsem kordonowym. Szczyt trójkątny wewnątrz dwa okna i dwa niewielkie świetliki i okulus. Budynek z dachem dwuspadowym kryty blachą trapezową. Do ściany frontowej dostawione dwie dobudówki - ganki. Jedna starsza, ceglana - posiadająca od frontu drzwi i parę okien. Zwieńczona trójkątnym szczytem z okulusem. Druga współczesna z pustaków ceramicznych z drzwiami i oknem w ścianie bocznej. Zwieńczona trójkątnym szczytem. Obie przybudówki z daszkami dwuspadowymi z blachy ocynkowanej.

Warte obejrzenia są również:

    • Ruiny kościoła zamkowego z XV wieku
    • Góra Zamkowa z ruinami kaplicy św. Aleksandra
    • kopalnia kredy w Mielniku, skamieliny dawnego morza
    • Święta Góra Grabarka
    • Kościół w Niemirowie z lat 1780-90
    • grodzisko w Niemirowie
    • cmentarzysko z okresu kultury przeworskiej w Niemirowie
    • kościół drewniany z Tokarach z 1935 roku
    • cerkiew drewniana w Tokarach z 1912 roku
    • kurhany z ok. III w. n.e. w Maćkowiczach i Osłowie
    • Młyny, kaplice oraz domostwa z XIX i XX wieku
    • starorzecza Bugu w Niemirowie, Sutnie, Wajkowie, Mielniku

Atrakcje przyrodnicze

  • Góra Uszeście - jest to rezerwat typu stepowego, chroniący roślinność kserotermiczną. Utworzono go w 1985 roku na północnym obrzeżu wsi Mielnik. Rezerwat obejmuje dwa pagórki morenowe o stromych zboczach, tzw. Duże i Małe Uszeście. Są to najwyższe wyniesienia na terenie Wysoczyzny Drohiczyńskiej. Duże Uszeście osiąga 204 m n.p.m., Małe Uszeście - 174 m n.p.m. Wyniesienia te leżą w ciągu moren czołowych stadiału Warty zlodowacenia środkowopolskiego. Na terenie rezerwatu zalegają skały kredowe. Natomiast gleby odznaczają się małą wilgotnością, korzystają bowiem wyłącznie z wód opadowych, a opady atmosferyczne są tu dość niskie. Mała wilgotność sprzyja również nagrzewaniu się stoków. Takie warunki sprzyjają rozwojowi roślinności kserotermicznej.
  • Grąd Radziwiłłowski - rezerwat typu leśnego utworzony w 1990 roku trzy km na północny-wschód od wsi Radziwiłłówka. Celem utworzenia rezerwatu jest zachowanie w naturalnym stanie fragmentu lasu charakterystycznego dla Wysoczyzny Drohiczyńskiej. Obszar ten porasta wielogatunkowy las liściasty ze zwartym drzewostanem złożonym w górnej warstwie z dębu szypułkowego w wieku 140-170 lat z niewielką jednostkową domieszką brzozy brodawkowatej, rzadziej osiki, lipy drobnolistnej i sosny. Niższą warstwę drzewostanu tworzy grab z niewielką domieszką klonu i lipy drobnolistnej. We wschodniej części rezerwatu udział sosny jest większy.

Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie

ul. Warszawska 51 lok. 7
17-312 Drohiczyn, woj. Podlaskie